jun
04
2017
0

De Bilderberggroep wil de mensen tot slaven maken

Onderzoeker Daniel Estulin waarschuwt voor geheim elitair genootschap: de Bilderberggroep.

De Bilderberggroep is een exclusieve eliteclub waar mensen uit alle wereldtopmilieus, van industriëlen tot politici en adellijken, officieus met elkaar kunnen praten.

Dat is de officiële versie. ‘Een leugen,’ zegt onderzoeker Daniel Estulin, die de Bilderberggroep al jaren volgt. ‘De Bilderberggroep is een geheim genootschap met slechts één doel: de wereldmacht en de totale onderwerping van de mens aan de belangen van de superrijken en supermachtigen. Met andere woorden: een terugkeer naar het lijfeigenschap en de slavernij.’

Het zijn straffe woorden, maar Daniel Estulin bestudeert de Bilderberggroep al lang. Hij is een van de weinigen die beschikt over inside-informatie. Via zijn vader en grootvader heeft Estulin contacten in de wereld van de inlichtingendiensten en bovendien zijn niet alle deelnemers aan de Bilderbergconferentie even overtuigd van de legitimiteit van de doelstellingen en al wel eens bereid tot het geven van informatie, soms op risico van carrière of zelfs leven.

De Bilderbergclub is een geheime internationale organisatie van financiers, politici en multinationale bedrijven en werd in 1954 opgericht onder impuls van de Nederlandse prins Bernhard, die meende dat veel problemen konden worden vermeden als invloedrijke mensen vanuit de coulissen de wereld zouden besturen. Een soort schaduwwereldregering, dus. (more…)

mrt
15
2014
0

Een kijkje in het Nederlandse ( on ) recht systeem!

Anno 2000.

Fred Teeven, nu Staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, was destijds Officier van Justitie.

In die hoedanigheid sloot hij een “deal” met drugscrimineel Cees H.

De deal betrof het witwassen van miljoenen guldens, die op rekeningen in Luxemburg werden ondergebracht.

2014NL060100 Nederlands onrechtsysteem Fred Teeven justitie

Zichtbaar aan het oog onttrokken, dankzij een schijnheilige juridische constructie genaamd “ontnemingsschikking” hoefde drugscrimineel Cees H. slechts 750.000 gulden te betalen.

Daarbij werd zo’n slordige 5-6 miljoen “zwart geld” belastingvrij teruggestort!

De belastingdienst werd NIET over deze “deal” geïnformeerd.

Een ordinaire “witwasoperatie“…

Aldus de 2 hoogleraren belastingrecht Jaap Zwemmer en Guido de Bont, in Nieuwsuur.

De deal werd gesloten tussen Fred Teeven en plaatsvervangend hoofdofficier Ben Swagerman.

Er zou volgens Jan-Hein Kuijpers ( de advocaat van Cees H. ) geen informatie zijn uitgewisseld met justitie.

Zelfs het college van procureurs-generaal die het landelijk opsporings- en vervolgingsbeleid bepalen, werden niet ingelicht over het buitensluiten van de belastingdienst.

Dato Steenhuis ( 1 van de procureurs-generaals ) meent dat hij de deal nooit zou hebben goedgekeurd, wanneer hij daarvan zou hebben geweten!

Hij vind het “moreel verwerpelijk” om dit soort deals te maken.

Afijn…

Toen de deal rond was, informeerden Fred Teeven en Ben Swagerman het college van procureurs-generaals.

De details over de precieze omvang werden daarbij achterwege gelaten.

Advocaat Kuijpers dekt zichzelf in tegen eventuele beschuldigingen van medeplichtigheid aan witwaspraktijken door de deal via een rekening van justitie te laten lopen.

Via deze rekening werd 5-6 miljoen op 3 Luxemburgse rekeningen weggesluisd ten name van Cees H.

2 Rekeningen van Banque Generale du Luxembourg 30-570942 en 32570942-88 en 2 rekeningen van Banque F. van Lanschot 4014 en 17019.

Fred Teeven claimt stug:

“De uiteindelijke schikkingsovereenkomst is in 2000 aan de waarnemend voorzitter van het College van procureurs-generaal voorgelegd, en er is namens het College met deze schikkingsovereenkomst ingestemd, waarmee de schikkingsovereenkomst in lijn was met de toen geldende wet- en regelgeving!”

Doch Jaap Zwemmer meent ”De deal was destijds al in strijdt met de richtlijnen, en het OM kan medeplichtigheid worden verweten bij het verhullen van belastingfraude!

>>> http://nieuwsuur.nl/onderwerp/622023-geheime-witwasdeal-teeven-en-crimineel.html

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Fred_Teeven

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Ben_Swagerman

Het geheel zou overigens verband houden met de IRT affaire / Octopus-onderzoek, waarbij Johan V. ( alias de Hakkelaar ) werd veroordeelt voor 6 jaar cel en een geldboete van 200 miljoen gulden.

Cees H. zou oorspronkelijk worden aangeslagen voor 500 miljoen gulden die hij verdiend zou hebben met drugstransporten.

De IRT affaire koste Rechercheur Klaas Langendoen zijn baan.

Politie en douane werkten met schema’s waarop de 210 betrokken drugscontainers werden vermeld.

32 Containers werden Klaas Langendoen aangerekend, terwijl de overige 178 voor rekening kwamen van Fred Teeven, die echter aan mocht blijven!

Zo gaat dat…

Figuranten mogen voor zondebok spelen…

Terwijl de hoofdrolfiguren buiten schot blijven!

Het artikel verteld ook over de illegale wijze waarop de politie van “ongewenste individuen” afkwam, simpelweg door die personen drugs in de zakken te stoppen zodat ze voor enkele jaren de bak in draaiden!

>>> http://politiek.thepostonline.nl/2014/03/11/irt-affaire-hield-teeven-cees-puk-h-uit-de-wind/

>>> http://www.panorama.nl/blog/magazine-blog/moet-fred-teeven-hangen.html

>>> http://www.panorama.nl/crimipedia/ron-de-jong

KOPIE schikkingsovereenkomst >>> http://nieuwsuur.nl/documenten/ceeshbeter_1.pdf

OFFICIËLE uitgave ontnemingsprocedures >>> https://zoek.officielebekendmakingen.nl/stcrt-1998-164-p8-SC15315.html

Zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten!

VVD’ers steunen elkaar, zoals blijkt aan de reactie van VVD’er Ivo Opstelten.

Hij meent dat destijds “Alles volgens het boekje” zou zijn gebeurd!

“De OM top zou de “deal” immers hebben goedgekeurd” ?!?

We zagen echter eerder al dat deze “deal” werd besproken en afgewerkt tussen Fred Teeven en Ben Swagerman, buiten medeweten van de procureurs-generaals om…

Zij werden immers pas “geïnformeerd” toen de “deal” al lang beklonken was…

Bovendien werden belangrijke details achtergehouden!

Ben Swagerman mag dan als plaatsvervangend hoofdofficier zijn naam onder het verdrag hebben gezet, dat doet echter niets af aan het feit dat de “deal” niet de juiste juridische procedures heeft doorlopen!

Deze “deal” zou in een goed werkend juridisch systeem geen enkele rechtsgeldigheid hebben!

Op de valreep van deze publicatie wordt bekend gemaakt dat Fred Teeven al in 1998 een “deal” met Cees H zou hebben proberen te maken, aldus de toenmalige advocaat Piet Doedens!

Zijn mening over Fred Teeven is duidelijk: “Het optreden van mr. Teeven is in deze aan te merken als onjuridisch , onzorgvuldig, ondoorzichtig en derhalve onprofessioneel en oncontroleerbaar.

13-03-2014 >>> http://www.nu.nl/politiek/3725104/teeven-sloot-al-in-1998-deal-met-cees-h.html

In ieder geval een “leuke” aanwinst voor mijn verzameling VVD’ers in de fout!

>>> http://worldthechanges.wordpress.com/politiek/zwartboek-nederlandse-politici/vvders-in-de-fout/

Fred Teeven en de zelfmoord van Aleksandr Dolmatov!

2014NL060200 Nederlands onrechtsysteem Fred Teeven Aleksandr Dolmatov

Fred Teeven “overleefde” in 2013 een motie van wantrouwen, vanwege de vermeende “zelfmoord” van de Russische “activist” Aleksandr Dolmatov.

Aleksandr Dolmatov zou vanuit Rusland naar Nederland zijn gevlucht, en hier asiel hebben aangevraagd, hetgeen in december 2012 werd geweigerd, waarna hij in hoger beroep ging.

Op 17 januari 2013 zou hij zichzelf hebben opgehangen in een cel in een Nederlands terugkeercentrum!

Uit een onderzoek door de Inspectie Veiligheid en Justitie zou zijn gebleken dat diverse organisaties in de vreemdelingenketen FOUTEN zouden hebben gemaakt…

Hij zou daarbij “per ongeluk” in het computersysteem INDiGO zijn ingevoerd als “verwijderbaar“…

Oftewel “uitzetbaar uit Nederland“!

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Zaak-Aleksandr_Dolmatov

Fred Teeven en het verdwenen telefoongesprek!

2014NL060300 Nederlands onrechtsysteem Fred Teeven Ricardo Offermanns Jos van Rey

Hierbij gaat het om een telefoongesprek dat plaats vond tussen de van ambtelijke corruptie verdachte VVD’er Jos van Rey en de VVD’er Fred Teeven op 20-09-2012 betreffende de benoeming van een nieuwe burgemeester in Roermond, waarbij de naam werd genoemd van VVD’er Ricardo Offermanns

OPMERKING: VVD’er Jos van Rey zijn telefoon werd destijds afgetapt vanwege verdenking van corruptie!

Justitie liet weten dat het gesprek NIET was opgenomen vanwege een “technische storing”!

Erg onwaarschijnlijk”, aldus Wim van de Pol ( schrijver, onderzoeksjournalist en uitgever ), die precies aangeeft wat er zoal komt kijken bij het aftapproces, en daarbij aangeeft dat wanneer zich storingen voordoen daarvan melding wordt gedaan door de provider…

Echter voor het ontbreken van deze storingsmelding heeft Justitie geen enkele verklaring!

>>> http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/3552145/2013/11/27/Hoe-kan-dat-ene-gesprek-tussen-Van-Rey-en-Teeven-verdwenen-zijn.dhtml

>>> http://www.leugens.nl/2013/11/28/jos-van-van-rey-en-fred-teeven/

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Ricardo_Offermanns

>>> http://www.bnr.nl/nieuws/politiek/208178-1401/ricardo-offermanns-veroordeeld-voor-corruptie

>>> http://www.nrc.nl/nieuws/2012/10/19/inval-bij-vvd-senator-jos-van-rey/

>>> http://www.nrc.nl/nieuws/2013/07/13/oud-wethouder-van-rey-ook-verdacht-van-witwassen/

>>> http://www.elsevier.nl/Nederland/nieuws/2013/11/Teeven-en-Van-Rey-telefoneerden-1-minuut-en-23-seconden-1417578W/

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Wim_van_de_Pol

>>> http://www.bol.com/nl/p/dossier-holloway/9200000019106806/

Fred Teeven en de Joris Demmink zaak!

2014NL060400 Nederlands onrechtsysteem Fred Teeven Joris Demmink - doofpotaffaire

VVD’er Joris Demmink wordt regelmatig beschuldigd van pedofiele handelingen.

Deze beschuldigingen dateren reeds vanaf de 80’er jaren.

Niettemin is deze VVD’er secretaris-generaal bij het “Ministerie van Veiligheid en Justitie”!

Verder schijnt deze VVD parasiet er ook niet voor te schromen zich te goed te doen van de geneugten des levens en de rekening ( ad. 18.663,09 euro in een tijdspanne van 2 jaar ) te presenteren aan de belastingbetaler, door deze onkosten eenvoudig te declareren.

12-09-2009 >>> http://vorige.nrc.nl/binnenland/article2357745.ece/Topman_Justitie_dineerde_voor_13_mille

Bovendien dikke maatjes met VVD studievriend Ivo Opstelten ( vanaf 2010 Minister van Justitie ), die er een ontmoedigingsbeleid op na schijnt te houden wat betreft het rapporteren van misdaden.

1/3 Van de winkeliers zou geen aangifte meer doen omdat het toch geen zin zou hebben, aldus de uitkomst van een enquête van de NCRV.

>>> http://www.nu.nl/politiek/3724602/kamer-roept-opstelten-matje-bemoeilijken-aangiftes.html

RTL Late Night – De beerput moet maar eens open!

TIP 1: >>> https://www.youtube.com/watch?v=5rov2lSXPgU

Ivo Opstelten spreekt de getuigen tegen!

>>> http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/opstelten-spreekt-getuige-zaak-demmink-tegen

Niettemin claimt een oud-politieman dat Joris Demmink wel werd genoemd in de zogenaamde “rolodex” zaak.

De rolodex zaak betreft een onderzoek naar pedofiele netwerken binnen de hogere kringen van de samenleving.

In deze rolodex zaak worden 4 hoge ambtenaren genoemd waaronder topambtenaar Justitie Joris Demmink!

>>> http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/binnenland/zedenpolitie-had-het-gevoel-dat-de-zaak-verlinkt-was

Anno 2002

Een artikel op een Turkse website vertelt het verhaal van de pedofiel Joris Demmink ( Secretaris-Generaal van het Ministerie van Justitie ), die een aantal Turkse jongeren ( Mustafa Y. en Osman B. ) jarenlang zou hebben verkracht, en dat hij zijn pedofiele geaardheid al vanaf 1987 zou ontplooien.

Joris Demmink beweert NOOIT in Turkije te zijn geweest, en dat is niet meer dan een ordinaire leugen, want Joris Demmink zou in 1996 deel hebben uitgemaakt van een Europese delegatie naar Turkije ( de K4 commissie ), om een internationaal schandaal te voorkomen belandden ALLE aanklachten in de doofpot!

>>> http://haber.sol.org.tr/dunyadan/hollanda-adalet-bakanligi-genel-sekreterinin-tecavuzune-ugradigini-iddia-eden-turk-cocuklar

>>> http://www.investigatedemmink.com/downloads/K4_Brussel.PDF

>>> https://wcd.coe.int/ViewDoc.jsp?id=574639&Site=COE

Joris Demmink werd in 2003 door de Panorama en de Gaykrant wederom in verband gebracht met pedofilie in het Anne Frankplantsoen te Eindhoven en in Praag.

>>> https://www.demminkdoofpot.nl/home.html

>>> >>> http://joepzander.wordpress.com/joris-demmink-op-een-ijtje/

>>> http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/detail/3607092/2014/03/04/Profiel-Joris-Demmink-Hij-verstaat-de-levenskunst-Die-valt-niet-om.dhtml

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Ivo_Opstelten

ÉÉN vandaag: Wordt oud-topambtenaar Joris Demmink vervolgd?

TIP 2: >>> https://www.youtube.com/watch?v=g8VO81-nBdE

Tsja komen we bij het aandeel van Fred Teeven ( destijds Officier van Justitie ) in deze zaak.

Hij claimde in 2007 deze zaak tot op de bodem uit te zoeken!

Daar is echter tot op de dag van vandaag weinig van terecht gekomen!

Fred Teeven zou echter de namen hebben geweten van ALLE personen waar een onderzoek naar was opgestart wegens pedofilie, onder wie ook Joris Demmink, aldus een ”tweet” van Toine Heijmans ( schrijver, journalist en columnist ).

TWEET 1:Teeven wist de namen van de van misbruik verdachte mannen, waaronder Demmink, zegt oud-rechercheur die getuigt. BVD was ook op de hoogte

Onderzoeken werden gesaboteerd doordat de verdachten tevoren werden ingelicht!

TWEET 2:Huiszoeking hoofdverdachte liep op niets uit, ‘de koffie stond al klaar’. ‘Hij was voorbereid’: videorecorder was weggehaald.

>>> http://www.dagelijksestandaard.nl/2014/03/zaak-demmink-teeven-wist-namen-van-misbruik-verdachten

>>> http://nl.wikipedia.org/wiki/Toine_Heijmans

CORRUPTIE:

Als een “mens” met gebrek aan morele “normen en waarden” een hoge plaats op Justitie bekleedt…

Moet je niet raar opkijken als hij / zij met bewijsmateriaal knoeit…

Bedenk dat dit soort “mensen” er geen enkele moeite mee hebben om indien nodig opzettelijk bewijsmateriaal achter te houden / kwijt te maken / te vernietigen, zodat ONSCHULDIGEN opdraaien voor MISDADEN die zij NIET hebben begaan!

KENNIS IS MACHT

VEEL GELUK EN WIJSHEID!

Bron: WorldTheChanges
jan
14
2010
0

Skull & Bones

jollyrogerSkull & Bones is een geheim genootschap opgericht in 1832 dat dood en verderf centraal stelt. De meest bekende leden zijn de huidige president van de VS, George W. Bush en zijn vader [2004: en presidentskandidaat John Kerry die we middels een stapel faxen in 1996 tevergeefs probeerden uit te nodigen voor een interview]. Maar niet alleen de familie Bush maakt S&B interessant. De ledenlijst leest als een Who is Who van de Verenigde Staten, aldus Antony Sutton, de eerste buitenstaander die inzicht kreeg in de lijst.
Ieder jaar worden in de Tombe op de Yale-universiteit 15 nieuwe leden gekozen voor het genootschap. Deze elite van de elite ondergaat vervolgens van de vrijmetselarij en het satanisme afgekeken rituelen, waaronder naakt in een doodskist liggen en het kussen van een mensenschedel. Hierna is het nieuwe lid herboren in ‘De Orde’ en zweert de allerhoogste prioiteit aan de leden. Uitnodigingen voor bijeenkomsten worden verzonden als zwartomrand doodsbericht. Waar andere organisaties openheid betrachten, democratie voorstaan en het leven en de schoonheid stimuleren, is Skull & Bones een doelbewust gecreëerd elitair netwerk dat de dood bejubelt en zich bewust onttrekt aan openheid en democratie. De leden voelen zich hoog verheven boven wat zij de ‘gentiles’ noemen, de ‘heidenen’, het volk. Bekende leden als Henry Luce (de oprichter van Time-Life) en Henry Stimson (oorlogsminister onder Roosevelt) vonden het de meest indrukwekkende gebeurtenis uit hun opleidingsperiode. Onder George W. Bush’ eerste gasten in zijn nieuwe verblijf het Witte Huis, waren zijn Bones-broeders.

BeSkulldigingenskull

Theorieën over wereldwijde samenzweringen zijn van alle tijden, maar nu de Amerikaanse presidentsverkiezing draait om twee leden van het beruchte Skull and Bones-genootschap zijn de beschuldigingen niet van de lucht. Skull and Bones is één van de geheime genootschappen op de universiteit van Yale. Vele telgen van rijke en machtige families studeren hier en uit deze elitaire groep kiezen de oudere leden van Skull and Bones elk jaar vijftien nieuwelingen.
Het genootschap is altijd erg omstreden geweest. Studenten die niet lid mochten worden, klaagden over de arrogante houding van de Skulls en vele professoren konden zich niet neerleggen bij de groeiende macht van het genootschap. Al in de negentiende eeuw hadden de Skulls de volledige financiering van de universiteit in handen en bekleedden hun leden strategische plaatsen binnen het bestuur van Yale. Maar hun ambitie reikte veel verder dan dat. Het opzet van de club was gebaseerd op hun idee over leven en dood: dood hoort onlosmakelijk bij het leven en daarom moet men zoveel mogelijk bereiken tijdens zijn aardse bestaan. Dat betekent dat elk nieuw lid zich volledig moet inzetten om een prestigieuze plaats in de maatschappij te verwerven. Uiteraard met de steun van de club aan wie men onvoorwaardelijke trouw zweert.
De strikte geheimhouding van de initiatierites en bijeenkomsten versterkt de sfeer van mysterie die rond het genootschap hangt. Hun sociëteit is een bunker, overwoekerd door wijnranken en strikt verboden terrein voor niet-leden. Deze geheimzinnigheid voedt de vele verhalen die de ronde doen en aangezien de Skulls ze bevestigen noch ontkennen worden de aantijgingen steeds wilder. Zo zijn er verhalen bekend over de mogelijke band tussen het genootschap en de War On Drugs, waarbij de leden de hoogste posities innemen bij dit project om zo de drugshandel te controleren en er zelf het meeste geld uit te slepen. Ook zouden de Skulls op de hoogte zijn geweest van de moord op Kennedy in 1963 en zouden zich in hun bunker omstreden trofeeën bevinden als het zilveren bestek van Hitler.

skullRaszuiver

Sommigen gaan zelfs zo ver dat zij de Skulls verbinden aan de Illuminati. Dit verbond van vrijmetselaars zou zich in de Verenigde Staten hebben ontpopt tot een genootschap van de allerrijkste families die tot doel hebben de wereld te veroveren. In totaal zou het om dertien families gaan die tot het ‘zuivere Illuminati-ras’ behoren, waaronder zich namen bevinden als Onassis, Rockefeller, Rotschild en zelfs de Merovingers. Allen zouden in directe of indirecte lijn staan met het duizenden jaren oudeBrotherhood of the Snake, een occulte groep die geloofde dat Satan de mens wijsheid had gebracht (de slang in het Paradijs) terwijl God de mens wilde onderdrukken. Niet onbelangrijk hierbij is dat de aanhangers van de Illuminatietheorie geloven dat de Verenigde Naties fungeren als ‘wereldpolitie’ en in hun gebouwen in New York geheime bijeenkomsten organiseren.
skull-bones-tool Wat er van al deze verhalen waar is, zal wel nooit geheel duidelijk worden. Zeker is wel dat er machtige geheime genootschappen bestaan die Amerikaanse presidenten onder hun leden hebben en dat je het met hun steun zeker kunt schoppen tot leider van de Nieuwe Wereld. 

jan
05
2010
1

Skull & Bones

skull-bonesDe huidige politieke koers van de Verenigde Staten heeft de vraag opgeroepen wie eigenlijk de richting van de binnenlandse en vooral ook van de buitenlandse politieke bepaald? Handelen de VS gewoon vanuit hun nationale belang, of dient het enorme machtsapparaat van de laatste supermacht op deze aarde vooral een kleine machtselite?

Bij deze discussie duikt steeds vaker de naam Skull & Bones op (doodskop en botten), en het kabbalistisch aandoende getal 322. Het bestaan van deze loge-achtige groepering, gelieerd aan een tempel in de vorm van de doodskist op de Yale-universiteit, staat boven iedere twijfel verheven.

Lees en huiver bij dit bijzondere boek, waarmee Von Rétyi een donkere spelonk van onze moderne geschiedschrijving heeft blootgelegd.

Amerika’s geheime machtselite
Auteur: Retyi, A. von
Paperback
236 pagina’s | Uitgeverij Aspekt B.V. | januari 2008

nov
21
2009
0

De leugen van onze democratie

democratiee

Het voornaamste basisprincipe van democratie is dat het een staatsvorm is waar de leidinggevende macht door velen, en niet van enkelen uitgevoerd wordt. Voorstanders van een ‘directe democratie’ bedoelen met ‘velen’: iedereen die geacht wordt ‘mondig’ te zijn. Anderen hebben het, wegens de complexiteit van de maatschappij, meer voor een  ‘representatieve democratie’ van een aantal gekozenen, aangewezen door de ‘velen’ die als mondig beschouwd worden.

Een representatieve (parlementaire) democratie zoals wij die kennen, stoelt op:

  1. Een wetgevende macht (parlement), waar de periodiek door het volk gekozen afgevaardigden, wetten maken of aanpassen, bij gewone of twee-derde meerderheid goedkeuren, en toezien op de uitvoering er van.
  2. Een uitvoerende macht (regering) die de goedgekeurde wetten uitvoert door er de nodige uitvoeringsbesluiten voor te maken.
  3. Een gerechtelijke macht die bij overtreding, betwisting of verschil in interpretatie, van de geldende wetten, een oordeel uitspreekt.

In een democratie is het volk soeverein. In een parlementaire democratie oefent het die soevereiniteit uit via zijn gekozen vertegenwoordigers. Dat is de theorie.

In de praktijk loopt dat wel enigszins anders, omdat de zogenaamde ‘gekozenen des volk’, afgezien dat zij in de eerste plaats door de een politieke partij zijn gekozen, niet hun eigen kiezers, dan wel hun partij zelf vertegenwoordigen.

Wetten worden ingediend, na eerst door de partij zelf te zijn goedgekeurd, en dienen dan ook door alle ‘gekozenen’ van dezelfde partij unaniem goedgekeurd te worden. De door andere partijen ingediende wetten worden al dan niet goed of afgekeurd.

Enkel in uitzonderlijke gevallen laat een partij zijn ‘vertegenwoordigers’ toe om zelf te beslissen over hun ja- of nee-stem. Het gaat dan meestal over vrij onbelangrijke onderwerpen, of een gegeven waar de partij zelf geen standpunt wenst over in te nemen.

Om werkzaam te kunnen zijn, dient een regering het vertrouwen te hebben van de meerderheid der volksvertegenwoordigers (partijen). Bij het ontbreken van een partij die de meerderheid van de parlementszetels heeft, lost men dit gemakshalve op door een overeenkomst  te sluiten (coalitie / regeerakkoord) tussen verschillende partijen die samen aan de gewenste parlementaire meerderheid komen.

Eens een regering gevormd waarvan de coalitiepartijen gezamenlijk op een parlementaire meerderheid kunnen bogen, wordt het parlement in de praktijk herleid tot een  ‘praatgroep’ met als enige doel de vier jaar vol te maken met zo min mogelijk schade of uitzicht op een dikke baan in het bedrijfsleven.

Om de vier jaar, of tussentijds bij het ‘vallen’ van de regering en ontbinden van de kamers, wordt wij, het volk dus, naar de stembus geroepen om, via het zogenaamd kiezen van onze vertegenwoordigers, de machtsverhoudingen tussen de onderscheiden partijen te (her)bepalen.

Ook al kiezen wij op kandidaat volksvertegenwoordigers, toch kiezen wij, gezien de geldende partijtucht, alleen maar voor een bepaalde partij. Vanaf dan heeft ‘het volk’ zijn macht volledig in handen gegeven van de onderscheiden partijen die dan in functie van het door het stemmenaantal bekomen gewicht, zelf bepalen of, en met wie zij al dan niet een regeringsmeerderheid kan vormen, en wie welke minister wordt.

De grondwettelijke bepaling dat de Koning na raadpleging van de voornaamste politici en zogenaamde ‘gestelde lichamen’ de formateur en achteraf zijn ministers aanstelt, is niets meer dan een goochel act of playbackshow, aangestuurd door de de voornaamste partijen.

Met andere woorden: onze democratie bestaat er in dat wij bij verkiezingen onze soevereine macht overdragen aan de partijen, waarvan een aantal onder hen bedisselen hoe en met wie zij de komende vier jaar op dictatoriale wijze het beleid gaan bepalen en uitvoeren.

democratieeeDaardoor ontbreekt het binnen de regeringsmeerderheid ook meestal aan overeenstemming en wordt ‘besturen’ meer dan eens een aaneenschakeling van compromissen waarmee problemen zelden (lees nooit) echt worden opgelost.

Hoe dan ook, in een democratie waar het volk zijn eigen leiders of regering niet kan kiezen, en zelfs niet wordt geraadpleegd (referendum) over het afstaan van nationale bevoegdheden en internationale verdragen, (zie de Europese verdragen) is de democratie een leugen van zichzelf.

Het feit dat het in de meeste andere ‘democratische’ landen er niet veel beter aan toe gaat, is daar geen verzachtende omstandigheid voor.

okt
16
2009
0

Open brief aan onze MP – Hoe gooien wij deze “democratie” omver

democratieAls we deze schijndemocratie zelf weer in de hand willen krijgen is er maar een mogelijkheid!

Knielen voor hun politieke macht is de leugen aanvaarden, de macht en de leugen zijn in de politiek hetzelfde, twee handen op een buik.

Ik kan niet begrijpen hoe het mogelijk is dat een heel land met miljoenen inwoners de dictatuur van een paar mannetjes aanvaard. Ze hebben niet meer macht dan wij ze zelf geven. Ze kunnen ons alleen maar kwaad doen of schade berokkenen als wij dat zelf toelaten, en we laten het toe lijdzaam gaan we naar het slachthuis, nog liever dan in opstand te komen tegen dit tuig. Een paar mannetjes waar we echt geen schrik van hoeven te hebben, van die ventjes die we vroeger op school het liefste in elkaar wilden timmeren, maar uit medelijden niet gedaan hebben. Een paar mannetjes die hier de dienst uit maken, die we zelfs niet hoeven te bewonderen want hun gedrag is allesbehalve bewonderenswaardig.

Zodra wij stoppen met knielen is het over, dan kunnen deze zielige mannetjes die zich leider noemen en vaak nog de slapste en lafste van het hele volk zijn niets meer.

We geven ze niets meer, we gehoorzamen niet meer.

Het voorbeeld hebben ze zelf al gegeven bij de DSB, als wij als burgers bij elke bank ons geld weghalen, en per direct weigeren om nog mee te betalen aan dit systeem zijn ze op slag machteloos.

En zeker door de komst van Euro (bedankt Zalm), het is geen landelijke munt meer dus staan we nog sterker in deze als voorheen met de gulden.

Wordt vervolgt (ik misschien door dit schrijven ook wel)

jan
05
2006
0

Vermoord en Verbannen

Vermoord-en-VerbannenDe aanvallen op Pim Fortuyn en Ayaan Hirsi Ali en hun verdediging van westerse waarden.

René Marres was universitair docent in filosofie en moderne Nederlandse letterkunde en heeft op beide gebieden gepubliceerd. Ook schreef hij een boek over Frederik Weinreb, verzetsman en groot schrijver.
In dit nieuwe, even belangrijke als scherpe boek is de herziene versie van het eerdere pamflet DE AANVALLEN OP PIM FORTUYN EN AYAAN HIRSI ALI EN HUN VERDEDIGING VAN WESTERSE WAARDEN opgenomen. Marres gaat nu in de vorm van exemplarische columns uitgebreid in tegen geleerden en columnisten die Hirsi Ali en Afshin Ellian met smaad overlaadden en belasterden of die barbaarse zeden, zoals de slavernij van de vrouw, verdedigden. Hij ontmaskert het discours van de multiculturele mandarijnenkaste.
Hij verdedigt opnieuw twee politici, waarvan de eerste vermoord is, wegens valse beschuldigingen van racisme en tirannie, en de andere naar het buitenland verbannen. Hij betoogt dat kritiek op een godsdienst of cultuur iets heel anders dan racisme is en soms onmisbaar. Wat Pim Fortuyn tegen de zeden van de orthodoxe islamcultuur en het politieke islamisme inbracht was gerechtvaardigd en is dan ook door anderen overgenomen. Zoiets geldt ook voor publiciste en politica Ayaan Hirsi Ali, die zich in het bijzonder inzet voor de vrijheid van de islamitische vrouw. Toch is er ook tegen haar een hetze gevoerd. Marres analyseert dit en zet het recht. Hij verdedigt de bedreigde vrijheid van meningsuiting.

Paperback
Auteur: René Marres

112 pagina’s | Uitgeverij Aspekt B.V. | oktober 2006

 

Recensie(s)
NBD|Biblion recensie
De auteur, voormalig universitair docent filosofie en moderne Nederlandse letterkunde, publiceerde eerder ‘De aanvallen op Pim Fortuyn en Ayaan Hirsi Ali’ (2005)*. In deze tweede, grondig herziene en sterk uitgebreide editie onder een iets andere titel geeft hij een vrijwel compleet beeld van wat columnisten in Nederlandse kranten over deze politici schreven en meer in het bijzonder hun mening over de islam en het tolereren van de maatschappelijke consequenties daarvan. Hij doet dit in een scherp, hier en daar bijna lucide en goed leesbaar betoog waarbij hij blijk geeft van grote belezenheid. Daarnaast schrijft hij zelf een aantal columnachtige stukken als antwoord op wat columnschrijvers schreven over racisme, Ayaan en Pim Fortuyn. Een heldere kritiek op die aspecten van een cultuur die strijdig zijn met de westerse waarden en die westerse waarden ook wil aanvallen. Daarnaast is het boek een kritiek op columnschrijvers die dat gevaar niet willen onderkennen of bagatelliseren.

(NBD|Biblion recensie, Drs. H.H.M. Meyer)

dec
05
1999
0

Begrepen Onbehagen; Politie en Rote Armee Fraktion Verzoend

Begrepen-onbehagenDe Nederlandse politie gaat hard optreden tegen de toenemende agressie tegen politiemensen, zowel fysiek als verbaal. Niet alleen met behulp van het strafrecht. Individuele politiemensen krijgen steun bij het indienen van civiele claims tegen degenen die hen aanvallen. De korpsen zelf gaan proberen het ziekteverzuim als gevolg van agressie te verhalen op de daders.

Er zijn echter ook andere verhalen. Zoals dat van rechercheur Herman van Hoogen. Deze hielp in 1977 tijdens een hevig vuurgevecht met gevaar voor eigen leven in Amsterdam-Osdorp twee leden van de Duitse Rote Armee Fraktion (RAF) aan te houden. Toch zette hij zich zeven jaar later in voor vervroegde vrijlating van het tweetal, Christof Wackernagel en Gert Schneider, nadat deze in de (Duitse) gevangenis tot inkeer waren gekomen. Dit (succesvolle) gebaar leidde tot een blijvende vriendschap.

Maar wat was dit voor een gebaar: een staaltje politiële professionaliteit, psychische verwerking van een traumatische gebeurtenis, verraad of een uniek geval van vergeving en verzoening? Deze vragen staan centraal in een publicatie die werd geredigeerd door dr. Frans Denkers, algemeen adviseur van de regiopolitie Amsterdam-Amstelland, die vorige maand onverwachts overleed op 59-jarige leeftijd.

Denkers, van huis uit psycholoog, heeft zich vooral ingezet voor `zelfredzaamheid’, het mobiliseren van burgers in plaats van alle heil te verwachten van de Sterke Arm. In 1993 legde hij zijn credo neer in een boek met de titel Op eigen kracht de onveiligheid de baas; de politie van pretentieuze probleemoplosser naar bescheiden ondersteuner. Op initiatief van Denkers ging het Amsterdamse korps samenwerken met de Katholieke Universiteit Nijmegen, waar hij in 1975 promoveerde op Criminologie en beleid, in het project `christelijk-humanistische waarden en conflicten’. Begrepen onbehagen is daarvan een resultaat. Het boek heeft drie delen. Denkers schreef een inleiding over de RAF. Deel twee, dat zelfstandig kan worden gelezen, wordt geopend door Van Hoogen en bevat de reacties van 22 uiteenlopende personen, variërend van collega’s tot plattelandsvrouwen en wetenschappers. Deel drie bevat een analyse en conclusies, wederom van de hand van Denkers.

Van Hoogen zelf legt er de nadruk op dat zijn gedrag niets heeft te maken met `vergeving’. Vergeven kan je alleen mensen met wie je een emotionele band hebt. Het zou de politieman weinig hebben gedaan als het tweetal de vijftien jaar waartoe het werd veroordeeld wegens poging tot moord volledig had moeten uitzitten. Dat zou hij wel `stom’ hebben gevonden: `het is het eerste geval dat ik meemaak waarin mensen anders de lik uitgaan dan ze erin zijn gekomen. Toch het beginsel waar ons hele strafrechtssysteem op is gebaseerd?’

Kogelscherf

De reacties lopen zoals te verwachten uiteen. De politiecollega die een gemene kogelscherf van de RAF uit zijn knie moest laten halen vraagt zich af wat hij zou doen als hij het tweetal zou ontmoeten, bijvoorbeeld bij de presentatie van dit boek. `Alsnog schadevergoeding eisen waarschijnlijk, want die heb ik van het korps ook nooit gehad. Geen cent voor mijn bebloede kleren’. Zijn bijdrage heeft het kopje `verraad’.

Voor de goede orde: Van Hoogen heeft niet zelf de publiciteit gezocht; dat deed de toenmalige Amsterdamse recherchechef K. Sietsma, die inmiddels is overgestapt naar de particuliere beveiligingswereld. Hij vindt de belangrijkste les `dat een dialoog verre te prefereren is boven een confrontatie’. De RAF blijft echter in meerdere opzichten een bijzonder geval. De voornaamste bevinding van de afsluitende analyse is dan ook dat de stellingname van Van Hoogen moeilijk valt te generaliseren.

Bijzonder als hij is, valt de zaak-Van Hoogen toch niet helemaal los te zien van het poldermodel dat van oudsher kenmerkend is voor onze politie en justitie. Dat model contrasteert nogal met het proces van escalatie dat de geschiedenis van de RAF te zien geeft. Vijfentwintig jaar geleden kon ik daarvan een glimp opvangen als lid van een kleine Nederlandse delegatie die een onderzoek instelde naar de Haftbedingungen van Ronald Augustin, een `terrorist’ van Nederlandse afkomst die in hongerstaking was gegaan. Daaraan kwam pas een eind toen hij met veel gewapend politievertoon terecht was gekomen in een universiteitskliniek. Hij vertrouwde namelijk geen officiële gevangenisarts.

Had er dan niet even een andere dokter in de cel kunnen komen? Dat was formeel niet mogelijk, was het antwoord van de Duitse gevangenisautoriteiten. De delegatieleden keken elkaar aan: in Nederland zou een beetje gevangenisdirecteur gewoon een vertrouwenspersoon regelen. Dat was vijfentwintig jaar geleden en inmiddels zijn de verhoudingen in Nederland danig verhard, zij het niet vanwege terroristische activiteiten maar vanwege de drugshandel. Het strafklimaat is grimmiger geworden en rechters zijn geneigd allerlei onorthodoxe opsporingsmethoden voetstoots te accepteren. Daartegen staat een advocatuur die iedere vormfout probeert uit te buiten.

Dat mist zijn uitwerking op de politiepraktijk niet. Typerend is ook dat steeds vaker een claim wordt ingediend tegen de staat wanneer een zaak niet tot veroordeling leidt. De rechters zijn niet scheutig met het toekennen van schadevergoeding, maar er zal steeds minder aan deze logische tegenhanger van een hardere lijn tegen burgers zijn te ontkomen. Een claimgrage politie kan tegenclaims verwachten. Deze ontwikkeling heeft zeker goede kanten. Ook een juridische claim kan per slot van rekening leiden tot een dialoog en bevordert in elk geval de duidelijkheid.

Toch bevat de geschiedenis van Van Hoogen en de RAF ook een waarschuwing. Claims tegen onverlaten moeten voor de politiekorpsen bijvoorbeeld niet een excuus zijn om de begeleiding van de eigen mensen te verslonzen. Typisch een thema waarvoor Denkers zich heeft ingezet. De voornaamste boodschap is: duidelijkheid is prima maar polarisatie is funest. Het ging Van Hoogen waarschijnlijk dus toch gewoon om professionaliteit.

Auteur: Frans Denkers, Herman van Hoogen, Christof Wackernagel e.a.: Boek | Ingenaaid | 328 bladzijden | Nederlands | 1999

ISBN-10: 9054586710

ISBN-13: 9789054586715 | ISBN-10: 9054586710

Begrepen Onbehagen.Politie en Rote Armee Fraktion verzoend. Koninklijke Vermande, Gewapende strijd

Onze sponsor Colani | Ontwerp: Oppositie 2.0 door colani.nl