Australië is de grootste wolproducent van de wereld. Op de gigantische schapenfarms aldaar lopen, in kuddes van duizenden stuks, in totaal ongeveer 150 miljoen schapen rond.

Het leven van een schaap gaat daar niet over rozen. In de eerste plaats zijn de kuddes zo groot dat de farmers niet in staat zijn om het welzijn van individuele dieren in de gaten te houden, zo zij dit al zouden nastreven. Maar op deze factory farms, fabrieksboerderijen, wordt de dieren vrijwel al hun natuurlijke behoeftes ontzegd. Ze leven onder erbarmelijke omstandigheden: op gigantische, maar toch overbevolkte, modderige percelen, waar ze onmogelijk een kudde kunnen vormen en waardoor er voortdurend gevechten gaande zijn. Ziektes en parasieten komen veelvuldig voor, omdat de farmers liever geen geld uitgeven aan dierenartsen – een bepaald percentage uitval accepteren is goedkoper. (lees verder…)

Het lijkt erop dat hacken steeds meer uit het verdomhoekje komt, nu minister Opstelten wil dat politie en justitie de mogelijkheid krijgen in computers in te breken. Opstelten denkt opsporingsdiensten zo te helpen in de strijd tegen cybercrime. Dat blijkt uit een conceptbrief van minister Opstelten aan de Tweede Kamer.

In de brief schrijft Opstelten dat computers steeds belangrijker worden en dat het aantal cybermisdrijven toeneemt. “De situatie is dat de capaciteit, kennis en ervaring binnen de strafrechtketen hiermee geen gelijke pas houdt.” (lees verder…)

(lees verder…)

NEE dat mag niet!

(lees verder…)

Onderstaande video laat zien wat Facebook weet van een gebruiker die zelf op onderzoek uit ging:

cookie onveilig

Wat een natte scheet is dit toch weer van onze overheden, webmasters regeltjes gaan opleggen over het gebruik van cookies, de gebruikers hebben er alleen maar last van, de pop-ups vliegen om je oren. (lees verder…)

Officiële mededeling: Onze regering deelt mede, dat de Nederlandse vlag als symbool vanaf 1 juli 2012 wordt vervangen door een condoom, omdat dit beter weergeeft waarvoor de Nederlandse politiek momenteel staat: (lees verder…)

Hij is afgeschreven, zo veel weet hij wel. Met moeite kan hij zich bedruipen in deze tijd van onzekerheid. Reeds vijftig jaar oud is hij en hem rest de keuze tussen Bijstand en een baan van 900 lousy euro’s in de maand. Ik ken hem nog van vroeger, toen hij weliswaar niet rijk was, maar zich goed kon bedruipen in zijn vaste baan bij een loyale werkgever.

Wegbezuinigd helaas, hij werd te oud. Voor hem twee jongeren die hetzelfde kosten als hij. Voor hem geen gouden handdruk maar de WW, die trouwens dadelijk nog hooguit één jaar mag duren. Nu heeft hij een baan in de onderkant van de arbeidsmarkt. Veertig uur werken in een baan waar hij geen zekerheid heeft, nul-uren contracten zijn het tegenwoordig. Beschaamd dat hij dit werk moet doen, wetend dat hij per week ontslagen kan worden en weer op zoek moet gaan. Alles dat duurder wordt. Niemand neemt het voor hem op.

Stemmen doet hij niet meer. Die gasten in Den Haag maken het alleen maar nog erger voor hem. Ontslagrecht versoepelen. Nog meer versoepelen? Eigen bijdrage in de zorg omhoog? Hij doet het al met alleen het basispakket, meer kan hij niet betalen. En naar de huisarts of tandarts gaat hij helemaal niet meer. Het is nu al te duur. Langer doorwerken tot het pensioen. Hoe dan, hij krijgt nu al geen normale baan meer?

Nee, het is afgelopen voor hem. Het plezier in het werk is weg, het geregelde leven is weg.

Nu wacht hij rustig tot het over is.