De Buitenparlementaire Oppositie

Hier kun je lekker kankeren over het weer en wat nog maar verder in je opkomt.
Ook kun je hier je EI over andere zaken kwijt.
Maak van je hart geen moordkuil, gooi het in de groep en we maken er een topic over (als je het lief vraagt)
Ook hier geld, alles mag maar de baas beslist, we hebben hier ook een democratie.

Computerhackers hebben een server van een gerespecteerd Brits onderzoeksinstituut over klimaatverandering gekraakt en duizenden privé e-mails van Britse en Amerikaanse topwetenschappers en documenten op internet gezet. Uit de gepubliceerde informatie zou blijken, dat sommige wetenschappers informatie over klimaatverandering hebben gemanipuleerd. Dat meldden Britse en Amerikaanse media.

In een van de e-mails suggereert Phil Jones, directeur van de gerenommeerde afdeling klimaatverandering (CRU) van de universiteit van East Anglia, om een “trucje” te gebruiken om informatie over temperaturen te manipuleren om zo temperatuursdalingen “te verbergen”. Een andere e-mail zou gaan over het manipuleren van kilmaatpublicaties door sceptische wetenschappers, door een panel, dat de informatie controleert, samen te stellen dat bestaat uit wetenschappers “die weten wat ze moeten doen”. Ook wordt gesproken over cijfers die in een VN-rapport “geperst moeten worden”. Jones heeft ontkend dat hij heeft gepoogd informatie te manipuleren.

De CRU houdt veranderingen in temperatuur op de lange termijn bij en speelt een belangrijke rol in het verzamelen van informatie voor rapporten van de Verenigde Naties. (anp/sps)

Op deze pagina mag men zeiken over alles, ik zal de reacties op deze dan ook nooit dichtgooien.

Reden is dat op sommige stukken het onderwerp totaal wordt verlaten en er een hoop zijdelingse discussies ontstaan, op zich niet erg, maar wel onduidelijk.

In Amsterdam werd in januari 1991 bekendgemaakt dat Lex Hester, vaste medewerker van de linkse boekhandel Het Fort van Sjakoo, een lange carrière in dienst van de PID en de anti-terrorismeafdeling van de CRI, de Bijzondere Zaken Centrale (BZC) doorlopen had. Hester was onder meer een groot verzamelaar van literatuur van en over `gewapende groepen’. Zijn archief was legendarisch. De laatste jaren gaf hij ook een heftig blaadje uit, Het Info, dat vertaalde persverklaringen van verzetsgroepen publiceerde. De uitgave werd geheel bekostigd door zijn werkgever. Hester had goede contacten met het kleine scenetje van RAF-aanhangers in Nederland en – naar later bleek – radicale groepen in andere landen. Ook `Kamphuis’ onthulde aan een journalist dat hij in zijn politieke periode doorgedrongen was tot de harde kern van de RAF. Beide hebben veel meer gedaan dan alleen infiltreren. Tijd om eens na te gaan wat er waar is van de wilde verhalen dat het `terrorisme’ in Europa, en misschien ook in Nederland, onvermoede roergangers heeft gehad.(2)

Bruine brigades?

(Een populaire grap in Italië: Een opgewonden bode rent bij minister-president Andreotti naar binnen: “Meneer de premier, Aldo Moro is zojuist ontvoerd!” Andreotti: “Wat, is het nu al negen uur?”)
Vooral uit Italië kwamen met grote regelmaat geruchten over terroristisch dubbelspel. Met name de bloedig verlopen ontvoering van de christendemocratische leider Aldo Moro in 1978, bracht velen aan het twijfelen over de linkse signatuur van de Rode Brigades. Theoretisch was de ontvoering midden in Rome voor een linkse club al gekkenwerk maar er waren ook geruchten over bewijzen… Hoe kwam bijvoorbeeld een fotokopieermachine, die aantoonbaar in het bezit van de geheime dienst SID geweest was, bij de Brigades om hun pamfletten mee te reproduceren? Waarom kreeg (naar later pas bleek) de speciale onderzoeksrechter voor de ontvoering geen middelen om te werken en werd er niet binnengevallen op de plek waar Moro vastgehouden werd terwijl ze daar aanwijzingen voor hadden? En wat te denken van de aanwijzingen dat een deel van de kogels die bij de ontvoering afgevuurd werden (die vijf lijfwachten het leven kostten), zou stammen uit speciale militaire opslagplaatsen?
In een opzienbarende documentaire van de BBC (uitgezonden op 10 juni 1992) zit Alberto Franceschini, een van de oprichters van de Rode Brigades, in zijn gevangeniscel te piekeren. Hij uit vertwijfeld het vermoeden dat zijn organisatie op de een of andere manier gemanipuleerd werd. Hij vertelt dat hij graag wil weten wie dat was, “wie hem gebruikt heeft”, wie zijn leven kapotgemaakt heeft. Een van de belangrijkste leden van de Brigades die bij de ontvoering betrokken was, Morucci, zou volgens dezelfde uitzending na de ontvoering gepakt zijn met een notitieboekje vol telefoonnummers van geheime diensten.
Los van al deze duistere feitjes past een komplottheorie in Italië goed in een strategie die daar bij extreem-rechts was ontdekt: de `strategie van de spanning’. Deze strategie werd in uitgewerkte vorm aangetroffen in de kantoren van Aginter Press in Portugal. Toen dat bij de Anjerrevolutie in 1974 werd opgerold, bleek het een internationaal knooppunt van `spanningsstrategen’ te zijn. Deze hadden een plan ontwikkeld om de bevolking en politici door obscure moordpartijen en aanslagen dusdanig onzeker te maken dat ze een duidelijke keuze tegen linkse experimenten zouden maken en vóór een autoritaire militaristische staat. Fascistische commando’s waren daarbij bereid om voor de terreur te zorgen maar deze moest – om meerdere redenen – afgewisseld worden door (op het oog) linkse terroristische acties. De `linkse’ terreur kon geënsceneerd worden, met het gevaar dat dat ontdekt werd en zou terugslaan op de opdrachtgevers. Een andere optie was om het geweld over te laten aan authentieke linkse groepen die door infiltratie (of andere vormen van manipulatie) `gestuurd’ werden.

Het voornaamste basisprincipe van democratie is dat het een staatsvorm is waar de leidinggevende macht door velen, en niet van enkelen uitgevoerd wordt. Voorstanders van een ‘directe democratie’ bedoelen met ‘velen’: iedereen die geacht wordt ‘mondig’ te zijn. Anderen hebben het, wegens de complexiteit van de maatschappij, meer voor een  ‘representatieve democratie’ van een aantal gekozenen, aangewezen door de ‘velen’ die als mondig beschouwd worden.

Een representatieve (parlementaire) democratie zoals wij die kennen, stoelt op:

1. Een wetgevende macht (parlement), waar de periodiek door het volk gekozen afgevaardigden, wetten maken of aanpassen, bij gewone of twee-derde meerderheid goedkeuren, en toezien op de uitvoering er van.
2. Een uitvoerende macht (regering) die de goedgekeurde wetten uitvoert door er de nodige uitvoeringsbesluiten voor te maken.
3. Een gerechtelijke macht die bij overtreding, betwisting of verschil in interpretatie, van de geldende wetten, een oordeel uitspreekt.

In een democratie is het volk soeverein. In een parlementaire democratie oefent het die soevereiniteit uit via zijn gekozen vertegenwoordigers. Dat is de theorie.

In de praktijk loopt dat wel enigszins anders, omdat de zogenaamde ‘gekozenen des volk’, afgezien dat zij in de eerste plaats door de een politieke partij zijn gekozen, niet hun eigen kiezers, dan wel hun partij zelf vertegenwoordigen.

Wetten worden ingediend, na eerst door de partij zelf te zijn goedgekeurd, en dienen dan ook door alle ‘gekozenen’ van dezelfde partij unaniem goedgekeurd te worden. De door andere partijen ingediende wetten worden al dan niet goed of afgekeurd.

Enkel in uitzonderlijke gevallen laat een partij zijn ‘vertegenwoordigers’ toe om zelf te beslissen over hun ja- of nee-stem. Het gaat dan meestal over vrij onbelangrijke onderwerpen, of een gegeven waar de partij zelf geen standpunt wenst over in te nemen.

Om werkzaam te kunnen zijn, dient een regering het vertrouwen te hebben van de meerderheid der volksvertegenwoordigers (partijen). Bij het ontbreken van een partij die de meerderheid van de parlementszetels heeft, lost men dit gemakshalve op door een overeenkomst  te sluiten (coalitie / regeerakkoord) tussen verschillende partijen die samen aan de gewenste parlementaire meerderheid komen.

Eens een regering gevormd waarvan de coalitiepartijen gezamenlijk op een parlementaire meerderheid kunnen bogen, wordt het parlement in de praktijk herleid tot een  ‘praatgroep’ met als enige doel de vier jaar vol te maken met zo min mogelijk schade of uitzicht op een dikke baan in het bedrijfsleven.

Om de vier jaar, of tussentijds bij het ‘vallen’ van de regering en ontbinden van de kamers, wordt wij, het volk dus, naar de stembus geroepen om, via het zogenaamd kiezen van onze vertegenwoordigers, de machtsverhoudingen tussen de onderscheiden partijen te (her)bepalen.

Ook al kiezen wij op kandidaat volksvertegenwoordigers, toch kiezen wij, gezien de geldende partijtucht, alleen maar voor een bepaalde partij. Vanaf dan heeft ‘het volk’ zijn macht volledig in handen gegeven van de onderscheiden partijen die dan in functie van het door het stemmenaantal bekomen gewicht, zelf bepalen of, en met wie zij al dan niet een regeringsmeerderheid kan vormen, en wie welke minister wordt.

De grondwettelijke bepaling dat de Koning na raadpleging van de voornaamste politici en zogenaamde ‘gestelde lichamen’ de formateur en achteraf zijn ministers aanstelt, is niets meer dan een goochel act of playbackshow, aangestuurd door de de voornaamste partijen.

Met andere woorden: onze democratie bestaat er in dat wij bij verkiezingen onze soevereine macht overdragen aan de partijen, waarvan een aantal onder hen bedisselen hoe en met wie zij de komende vier jaar op dictatoriale wijze het beleid gaan bepalen en uitvoeren.

Daardoor ontbreekt het binnen de regeringsmeerderheid ook meestal aan overeenstemming en wordt ‘besturen’ meer dan eens een aaneenschakeling van compromissen waarmee problemen zelden (lees nooit) echt worden opgelost.

Hoe dan ook, in een democratie waar het volk zijn eigen leiders of regering niet kan kiezen, en zelfs niet wordt geraadpleegd (referendum) over het afstaan van nationale bevoegdheden en internationale verdragen, (zie de Europese verdragen) is de democratie een leugen van zichzelf.

Het feit dat het in de meeste andere ‘democratische’ landen er niet veel beter aan toe gaat, is daar geen verzachtende omstandigheid voor.

Wie straks een defect kilometerheffingskastje in de auto heeft, wordt door de overheid gezien als een crimineel. De automobilist riskeert een gevangenisstraf of een geldboete die maximaal in de tienduizenden euro’s kan lopen.

Dat blijkt uit het wetsvoorstel van minister Eurlings. Op het rijden met een gps-kastje dat opeens geen signalen over afgelegde kilometers uitzendt, staat een half jaar cel of een boete tot 18.500 euro. Wie in die geldboetecategorie wordt veroordeeld, zit tien jaar lang aan een strafblad vast. Wordt de boete niet betaald, dan kan de officier van justitie het rijbewijs innemen en de auto ’buiten gebruik stellen’. Is er met het kastje geknoeid om het signaal te verstoren of te beïnvloeden, dan is er sprake van een misdrijf en hangt de weggebruiker tot vier jaar gevangenis of een boete van 74.000 euro boven het hoofd.

Volgens het wetsvoorstel is iedere automobilist zelf verantwoordelijk voor de werking van het spionagekastje. Defecten moeten binnen acht uur worden gemeld aan de Dienst Wegverkeer. Binnen drie weken moet het kastje zijn gerepareerd.

De kandidaat-leveranciers van de apparatuur geloven niet dat de kastjes kuren zullen vertonen. “De kwaliteit is niet vergelijkbaar met bijvoorbeeld een mobiele telefoon. Die wil nog wel eens uitvallen”, zegt Maurice Geraets namens NXP, een van de fabrikanten die in de race zijn om de chip te leveren. “Onze chip moet het altijd doen. Vergelijk het met de kwaliteit van een remsysteem, waarin ook onze chips zitten. Remmen mogen ook niet falen en doen dat ook niet. De overheid komt met een uitgebreide praktijktest om alle kinderziektes eruit te filteren.”

Bij de ANWB is ’een alarmbelletje afgegaan’ door de hoge boetecategorie waarin automobilisten terechtkomen als het systeem faalt. “Die hoge geldboetes zijn ons team ook opgevallen. We gaan nu met de stofkam door de wet en komen later met een oordeel”, zegt woordvoerder Ad Vonk. De bond ontving de afgelopen dagen 500 e-mails van verontruste weggebruikers.

De voltallige Tweede Kamerfractie van de SP heeft bedankt voor een ontmoeting met koningin Beatrix. Woensdagmiddag gaan de eerste parlementariërs langs op paleis Noordeinde, maar de SP’ers blijven weg.

,,We zien er de noodzaak niet van in. Als wij over het Koninklijk Huis willen praten, dan doen we dat met premier Jan Peter Balkenende. Die is verantwoordelijk”, stelt SP-Kamerlid Ronald van Raak woensdag. De eerste vijftig Kamerleden gaan woensdag per bus naar het paleis, de komende tijd volgen nog twee groepen.

Praatje

Van Raak stoort zich ook aan de opzet van de bijeenkomsten. ,,De koningin houdt een praatje en vervolgens zit je daar met vijftig man. Dan krijg je toch geen gesprek?” Hij beklaagt zich ook over het feit dat Balkenende volgens hem nauwelijks met de Kamer het debat aangaat over zaken die het koninklijk huis betreffen.
Het koninklijk huis is de afgelopen maanden meerdere keren onderwerp van debat in de Kamer geweest. Zo moest Balkenende uitleg geven over het vakantiehuis van prins Willem-Alexander en prinses Máxima in Mozambique en moest het kabinet belastingconstructies van prinses Christina verdedigen.

Vertrouwelijk

De gesprekken met de vorstin zijn vertrouwelijk. Tot tien jaar geleden was het gewoonte dat parlementariërs langsgingen op het paleis. Nadat er uit de gesprekken was gelekt, werden de ontmoetingen gestaakt.

In 1999 waren Kamerleden loslippig geweest na een kennismakingsgesprek met Beatrix. De Volkskrant citeerde toen anonieme Kamerleden die meldden dat de koningin zich ergerde aan het cellenoverschot en dat ze niet blij was met plannen voor het referendum over burgemeestersbenoemingen. Ook zou ze gezegd hebben dat haar zoons vanwege de veiligheid liever gingen stappen in Londen of Brussel dan in Amsterdam.
Toenmalig Tweede Kamervoorzitter Jeltje van Nieuwenhoven tikte haar collega’s op de vingers. Ook premier Wim Kok was er kwaad over, en is aan de drank gegaan.

Bron: ANP

De SP is al sinds hun oprichting tegen deze geldverslindende ondemocratische monarchie, dan kun je dit verwachten, go Agnes.

Wat vinden wij hiervan:

1. Ten eerste hoort in een democratie een staatshoofd dat zijn functie krijgt door erfopvolging, niet thuis. In artikel 3 van de grondwet staat namelijk: ‘’alle Nederlanders zijn op gelijke voet in openbare dienst benoembaar.”
2. Het kost ons 120 miljoen EURO per jaar, belastinggeld, een gekozen President zou óók geld kosten, maar minder, want het koningshuis telt meer dan één lid. Dit geld gaat enkel naar de “poespas” eromheen.
3. De vorst(in) is in NL onschendbaar. Dit betekend dat de ministers verantwoordelijk zijn van zijn/haar doen en laten. Dit past natuurlijk totaal niet bij onze democratie waar eenieder voor de wet gelijk behandeld zou moeten worden, waarom de vorst(in) dan niet?
4. Ook worden er aan de koning(in) helemaal géén eisen gesteld, enkel dan die van haar/zijn afkomst. Een gekozen staatshoofd, zou daarentegen getest moeten worden op echte kwaliteitseisen, en zou ook de steun van ’t hele volk kunnen verwachten(is immers gekozen).
5. De koningin benoemd de (in)formateur. Op zich zou je kunnen zeggen dat ze daardoor redelijk wat (politieke) macht heeft in NL. Je zou kunnen aandragen dat het onverantwoord is om, ín een democratie, een ongekozen iemand, zonder bewezen kwaliteiten voor wat hij/zij doet, zoiets politiek belangrijks te laten doen. Al helemaal omdat het in de praktijk er vaak op neer komt dat zij zich laten leiden door verschillende adviesgroepen.
6. De koningin moet onder elk wetsvoorstel (wat dan al door de verschillende kamers is geweest) haar handtekening zetten. In praktijk zet ze die wel altijd, maar ze kán ’t niet doet, en het is wel eens gebeurd. Op deze manier is het gebeurt dat het in heel NL verboden is om te jagen, behalve?? Juist behalve op het terrein rond haar paleis. Claus hield te veel van jagen…

Eerst een elektronisch kinderdossier, een elektronisch patiëntendossier, landelijke registratie van vingerafdrukken. en nu een elektronische registratie van alle autoritten.

• 59% is goedkoper uit, lees, zal iets meer kwijt zijn dan nu.
• 25% blijft op hetzelfde peil. lees, zal flink duurder uit zijn.
• 16% wordt nog harder de auto uitgetreitert.

leugenaar

Volgens de minister is er een brede steun voor dit systeem onder de Nederlandse bevolking. Maar de enige die staan te juichen zijn de milieuactivisten. Bedenk daarbij dat IEDEREEN flink zal gaan betalen (tot wel honderden euro’s per maand!). Onze “leiders” zullen net zo snel aan de km heffing knop draaien als er een financieringstekort is. 10-tallen procenten verhoging per jaar dus. Iedere keer met dezelfde politiek correcte smoesjes zoals de milieu leugens.

Waar gaat dit over:

• AOW leeftijd: Nee daar komen we niet aan zei het CDA, CU en zelfs de PvdA. dat is dus pas echt landverraad, welke straf staat daar ook al weer op?

Dus wat kunnen wij de schapen nu nog doen?

Een staatsgreep?
Ok, de vraag is dus aan jullie.
Hoe zouden jullie dat plannen? Ben ik de enige die het zat is? Wat kunnen we doen?
Zoals jullie nu wel snappen heb ik het helemaal gehad met de politiek in NL.
Dat deze heren zichzelf opdoeken en de eer aan zichzelf houden zal vast een utopie zijn.
Voordat die schurken het land helemaal in de uitverkoop hebben gegooid zou een staatsgreep terecht op z’n plaats zijn.
Niet dat ik iets aan het plannen ben, (AIVD) maar ik droom er wel eens over.

Met geweld lossen we dit niet op maar een ander idee:

1. Staken: Maar een halve dag staken of demonstreren op de dam heeft echt geen nut, ze lachen je recht in je gezicht uit. Nu werk je en betaal je voor je eigen KOGEL!!
2. Ziekte: Vanaf nu met zijn allen in de ziektewet te stappen en daar net zolang in te blijven tot je een WAO krijgt. Reden van je ziekmelding. Ik kan het niet meer aan, de druk van de overheid word me teveel, ik heb een paar jaar rust nodig anders krijg ik een burn-out. Ofwel “Ik ben ziek van het elitaire zooitje“ Gewoon de ziektewet in en het werk platleggen. Dan leg je het systeem plat en gaan ze misschien luisteren.
3. Burgerlijke ongehoorzaamheid: Als 1 en 2 niet werken, leg dan het systeem plat als ze niet willen luisteren. Stop per direct met werken en slaaf zijn van het systeem! Stop met knielen en pluk ze! We houden dit systeem zelf in stand met iedere seconde dat we belastingen betalen! We houden het systeem in stand met iedere seconde dat we produceren, met iedere seconde dat we de koelkast vullen met onnodige versnaperingen, ons huis vullen met onnodige materie en ga zo maar door.

In het eind vorige week naar de Tweede Kamer gestuurde wetsvoorstel Kilometerprijs schrijft het ministerie van Verkeer en Waterstaat dat de overheid geen reisgegevens zal ontvangen en geen auto’s kan volgen.

Bij de invoering van de kilometerheffing krijgt elk voertuig een gps-apparaat, dat bijhoudt hoeveel, wanneer en waar er gereden wordt. Het apparaat zal zo nu en dan via het gsm-netwerk informatie versleuteld versturen naar een inningskantoor waar de rekening wordt opgemaakt.

Niet te achterhalen

Op welk tijdstip en waar wordt gereden, zou niet door de overheid te achterhalen zijn. Volgens het ministerie van Verkeer en Waterstaat worden alleen het totaal aantal gereden kilometers per tarief doorgestuurd, en blijft de routegeschiedenis in de auto. Wel kan de automobilist zelf zijn eigen verplaatsingsgegevens zien. Deze gegevens worden opgeslagen op een uitneembare geheugenopslag, zoals bijvoorbeeld een USB-stick.

Alleen als automobilisten zelf nadrukkelijk toestemming geven, dan kunnen buitenstaanders actuele en historische reisgegevens inzien. Leasemaatschapijen of partijen die file-informatie willen doorgeven kunnen hier om vragen.

Geen inzage

Ook in dat laatste geval zal de overheid geen inzage hebben in rijgeschiedenis. Alleen de leveranciers van de kastjes zien dat, zegt een woordvoerder. “Het inningsbureau krijgt alleen het aantal kilomters per tarief. Dan voorkom je dat de overheid bepaalde informatie in handen krijgt.”

Om fraude met de kilometerheffing op te sporen, houdt het het kastje een logboek bij dat registreert als de auto van de radar valt of ‘springt’ naar een geheel andere locatie. Als dat gebeurt, dan stuurt het kastje het logboek naar handhavingsbureau RDW, die controleert of er sprake is van fraude. Volgens de woordvoerder van het ministerie staan er in het logboek geen coordinaten, en is de privacy niet in het geding.

Verdachte moordzaak

Verkeer en Waterstaat sluit echter niet uit dat de lokatiegeschiedenis gebruikt zal worden voor strafrechterlijk onderzoek. “Als je verdachte bent in een moordzaak, dan worden ook je mobiele telefoon, je huis en je bankrekening doorgenomen. Bij het kilometerkastje is dat niet anders.”